na temat bycia zastępową. Dowiedziałyśmy się jakie cechy powinna mieć dobra zastępowa i jak powinna postępować. Po przeprowadzonych wywiadach pojechałyśmy do harcówki szczepu Niger. Na drugiej części kominka opowiedziałyśmy o naszych rozmowach z instruktorkami i podzieliłyśmy się nowo wymyślonymi nazwami zastępów. Powstały Dzielne Orły, Szalone Orlęta i Odpowiedzialne Orlice. Następnie nasza komendantka powiedziała nam o sprawach organizacyjnych i kolejnych wyzwaniach. Tak skończyła się nasza zbiórka. Bardzo nam się podobało i nie możemy doczekać się wspólnego biwaku!
Po pięciu latach obok powstał drugi dom - “Orle Gniazdo”. Nazwę tę nadał Lutyk. Ponadto zbudowano na łące, poniżej Dworku, dom ludowy “Ludowiec”, a w 1936 r. - “Watrę”. Nad kominkiem znajdował się napis: “Niech długo dymi wasz ogień”. Ostatnim domem była “Pustelnia”. Było to osobiste sanktuarium Olgi. W każdym z domów znajdowało się hasło: “W jedności siła” (Dworek Cisowy), “Coraz wyżej” (Orle Gniazdo), “Boże, ci ludzie którzy tu bywają, czego nam życzą, niech to samo mają” (Dom Ludowy), “Idź i czyń” (Watra), “I nic nad Boga” (Pustelnia).Dworek Cisowy przechodził różne koleje losu razem z jego Gaździną, pomimo to trwał na posterunku 14 lat. Dopiero wkroczenie Niemców do Sromowiec 1.IX.1939 r. przerwało jego życie, a Olgę skazało na długie lata tułaczki. Dworek szczęśliwie ocalał w czasie działań wojennych, a po wojnie umieszczono w nim dzieci ze zburzonej Warszawy pod opieką Pogotowia Harcerek. W latach sześćdziesiątych Olga ofiarowała Dworek Cisowy dzieciom z województwa warszawskiego, przekazując go Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego. Do dziś istnieje tam prewentorium dla wątłych dzieci - “Dom Wczasów Dziecięcych”."
